Daan (22) studeert bedrijfskunde in Groningen. Twee jaar geleden kreeg hij last van stress en somberheid. Nu vertelt hij er openlijk over.
Wanneer merkte je dat het niet goed met je ging? 'In mijn tweede studiejaar. Ik had naast mijn studie een bijbaan van twintig uur per week en ik zat in het bestuur van mijn studentenvereniging. Ik sliep slecht, had nergens meer zin in en haalde ineens onvoldoendes. Toch dacht ik lang dat het vanzelf over zou gaan.'
Wat heb je toen gedaan? 'Eigenlijk zette mijn huisgenote de eerste stap. Zij zei: "Je bent jezelf niet meer, je moet hulp zoeken." Daarna ben ik naar de huisarts gegaan. Die verwees me door naar een psycholoog van de universiteit. Daar heb ik tien gesprekken gehad.'
Wat heb je geleerd? 'Dat ik vaker nee moet zeggen. Ik ben gestopt met het bestuur en ik werk nu nog maar acht uur per week. En ik heb geleerd dat het normaal is om hulp te vragen. Ik dacht eerst dat ik de enige was, maar dat is echt niet zo.'
Waarom vertel je je verhaal? 'Veel studenten schamen zich als het niet goed met ze gaat. Ze denken dat ze zwak zijn. Als meer mensen erover praten, wordt het hopelijk iets normaler. Mijn advies: wacht niet te lang, zoals ik deed. Praat met iemand, ook al is het maar een vriend.'