De werkplaats van Cor van Es staat in een steegje achter de kerk, op nog geen tweehonderd vierkante meter. Op de vloer liggen rijen fietsen, waarvan de helft niet rijdt en de andere helft wacht. Van Es repareert zijn eigen brommers en fietsen al sinds 1987, en zijn klantenkring bestaat uit mensen die nergens anders terecht kunnen.
De grootste groep vormen de bezitters van oude stadsfietsen, waarvan er in de stad nog duizenden rondrijden. Het zijn fietsen die je niet zomaar kunt vervangen, zegt Van Es, omdat het zadel scheef staat en de versnellingen een eigen ritme hebben. Wie zo'n fiets in een gewone winkel inpakt, krijgt een exemplaar dat niet meer aanvoelt zoals de vorige.
Het zakelijke deel is lastiger. Van Es verdient het meeste met onderhoud van bedrijfsfietsen, waarvoor hij overeenkomsten sluit met bedrijven en gemeenten. Dat werk is stabiel, maar het verdringt de tijd voor het handwerk waar hij bekend om staat. Een klant die met een oude fiets komt, moet soms drie weken wachten, en in die tijd staat zijn fiets bij de anderen op de vloer.
Zijn dochter Iris heeft inmiddels een opleiding gevolgd waarmee zij zelfstandig de administratie kan doen, en zij praat nu over een samenwerking met twee andere werkplaatsen in de stad. Samen zouden ze onderdelen kunnen inkopen en klanten doorverwijzen. Van Es is er nog niet zeker van. Hij zegt dat hij al eerder heeft meegemaakt dat zo'n plan werd opgezet en dat de samenwerking na twee jaar stilletjes ophield.