De bibliotheek van Bovenkerk is een kamer van achttien vierkante meter in het dorpshuis. Er staan ruim tweehonderd boeken in, bijna allemaal geschonken door bewoners die ze niet meer nodig hadden. De openingstijden staan op een bord aan de deur en de sleutel hangt in de kast van de supermarkt, zodat de deur open kan zolang er iemand langsloopt die de code weet.
De oprichtster, mevrouw Berkhout, begon met veertig boeken en een kist. Zij had gezien dat de jongeren naar de stad gingen om bij de bibliotheek daar iets te lenen, en zij had het gevoel dat er in het dorp niets meer gebeurde. Het dorpshuis gaf haar de ruimte; de vrijwilligers die het overnamen, hielden het op de been.
Het probleem is dat het aantal bezoekers langzaam afneemt. Er is geen wifi, geen computer en geen zitplek waar iemand rustig kan blijven zitten. Een jonge vrijwilliger zegt dat de collectie aansluit bij de mensen die er nu wonen, en niet bij de mensen die er straks zullen wonen. Tieners komen er niet.
De gemeentelijke subsidie die het dorpshuis ontvangt, wordt volgens de gemeente herzien. Mogelijk wordt een deel van het gebouw voortaan gebruikt voor zorg, en dan blijft er voor de bibliotheek nog een kast over. De meest voor de hand liggende oplossing, zegt mevrouw Berkhout, is dat de collectie naar het kenniscentrum in de naburige stad gaat. De boeken blijven dan wel, maar de deur in het dorp sluit.