De gemiddelde bezoeker van het Rijksmuseum luistert gemiddeld elf minuten naar een rondleiding. Van de drie uur die men in het museum doorbrengt, is dat een derde. De afdeling die het meeste commentaar op de ontvangst krijgt, is niet de beschildering, maar de onduidelijkheid van de audiogids zelf.
De conservator die de nieuwe audiotour heeft ontworpen, zegt dat het probleem niet de inhoud is maar de vorm. In het oude systeem hoorde de bezoeker een nummer en een nummer en daartussen een rustige overgang. In het nieuwe systeem moet de bezoeker zelf op zoek naar het volgende fragment, en dat gebeurt precies op de momenten waarop er drukte is in de zaal.
Haar voorstel is een tour zonder vaste route. Bezoekers krijgen een lijst met twintig onderwerpen, van de beroemde meesterstukken tot de schilderijen die in het depot nooit te zien zijn geweest. Zij kiezen zelf wat ze willen zien en volgen dat in elk tempo. Wie de zaal uit wil, doet dat; wie er een uur blijft, doet dat ook.
Een bezoeker die de tour al heeft gevolgd, zegt dat de aanpak haar aan het denken zette. Zij had niet geweten dat er in het museum portretten van onbekende vrouwen hingen die een kunstenaar zelf had geschilderd. Zij zegt dat de gids haar die verhalen niet had verteld, omdat ze er de tijd niet voor had genomen, en dat juist die eigen zoektocht het museum voor haar interessant maakte.